Modlitwa we wspólnocie parafialnej/zakonnej lub grupie formacyjnej
Panie, stoimy z pustymi rękami i drżącymi sercami.
Stoimy jako wspólnota, wierząc że gdzie dwaj albo trzej zgodnie o coś proszą, to Ojciec to spełni. Ufamy, że jesteś pośród nas.
Stoimy jako wspólnota Kościoła, szczególnie prosząc za wszystkich, którzy wewnątrz niej doświadczyli przemocy seksualnej, zostali skrzywdzeni, zdradzeni, czasem połamani, zgorszeni.
Każdą z tych osób znasz Panie po imieniu i sam wiesz najlepiej, czego one najbardziej potrzebują.
Prosimy: Poślij im swojego Ducha i udziel tego, czego pragną i potrzebują.
A nam daj uważne serce i otwarte ucho, abyśmy mogli usłyszeć i rozpoznać rzeczywiste potrzeby naszych braci i sióstr, na każdym etapie przeżywania ich krzywdy, abyśmy mogli być dla nich tak, jak oni tego pragną i potrzebują.
Nie mamy słów, ale Ty jesteś Słowem.
Nie znamy odpowiedzi, ale Ty nie boisz się pytań.
Czasem brakuje nam łez, ale Ty umiałeś płakać.
Naucz nas nieść Twoją nadzieję tam, gdzie rozpacz i mrok wydają się odnosić zwycięstwo;
Twój pokój tam, gdzie skutki krzywdy rodzą lęk i zwątpienie;
Twoją miłość tam, gdzie odrzucenie i pogarda;
Twoją wolność i ulgę wszędzie, gdzie ślady przemocy są jak kajdany;
Twoją jedność tam, gdzie brakuje zintegrowania;
Twoje czułe spojrzenie tam, gdzie nikt już nie chce patrzeć.
Naucz nas opatrywać rany i gorliwie szukać każdego, kto znajduje się w cienistej dolinie.
Daj nam łaskę mężnego stawania w obronie tych, którym dzieje się krzywda
– zarówno w świecie realnym, jak i wirtualnym;
Nie pozwól nam opuścić Prawdy i zastępować jej tym, co wygodne.
Nie pozwól nam milczeć, gdy dzieje się zło.
Niech każda osoba skrzywdzona znajdzie w Tobie, Panie, bezpieczne schronienie.
Oprac. Agata Rujner (@PrawieMorały)